As It Truly Is Journal

Sari Restoran…

Jaen’e yakin bir yerde, sari, sapsari bir restoranda sabah kahvaltimizi yapmak icin bekliyoruz. Yolumuz bizi evimize…

Neredeyim uzun zamandir? Bu deftere yakinlasmam zaman almis belli ki. 1.5 ay neredeyse 2. Su an…

Defterimin ilk sayfalarını burada, bir bankta, Eglisau’da nehire bakarken yazacağımı düşünmemiştim. Yine yeniden yemyeşile bakmak nasıl…

Nasıldır, sorarım size, bir akşamın karanlığında, gündüzü hayal etmek… Üstelik o gündüzün hiçbir zaman gelmeyeceğini bile…

Melahat’in gençliğinin büyük kısmı Yeniköy’de geçmişti. On sekiz yaşında çocukluğunu geride bırakarak memleketi olan Hemşin’den İstanbul’a…

Memduh, evi ilk gördüğünde henüz tamamlanmamisti. Her zaman üzerine çöken o kendiyle övünme hali hem ismi…

Yıllar yıllar önceydi. Nasıl da kendimi bulduğum bir dönem. Ve bu dönemde başıma gelen en ilginç…

Yüzünü hiçbir zaman tam görmedim, göremedim. Saçları ile saklardı, Leyla. İlkokul arkadaşım… Konuşmazdı çok, söylediği sadece…

Yüzümüzde koskocaman bir gülümseme olmaz mı, Çocukluğumuzun uçan balonlarını görünce. İçimiz kıpırdamaz mı, Eski bakkal amcamızın…

I woke up at 7:30 today, without an alarm. And then I stepped into a beautiful…